III powstanie śląskie


polskie_zielone_ludziki copy

Z drugiego na trzeciego maja 1921 roku wybuchło III powstanie „śląskie”. W polskiej literaturze przedstawia się je jako oddolny ruch ludności rodzimej. To po części prawda. Niektórzy autochtoni liczyli, że zmiana przynależności państwowej Górnego Śląska przyczyni się do polepszenia ich sytuacji socjalnej. Nie mając żadnego fachu w ręku oprócz żołdackich umiejętności (byli kombatantami Wielkiej Wojny), chwycili za broń. Jednak siła sprawcza powstań śląskich leżała poza Śląskiem i nie była podyktowana dobrem naszego regionu.

Uczmy się naszej historii na własną rękę. To jedyna szansa, aby uodpornić się na polską propagandę zakłamującą dzieje Górnego Śląska.  Na zdjęciu odznaka jednej z polskich grup dywersyjnych, którą bez krzty wątpliwości można określić „zielonymi ludzikami”. Należała do grupy „Wawelberg” prowadzącej działania sabotażowe na Górnym Śląsku podczas III powstania śląskiego. Oddział dowodzony był przez kpt. Tadeusza Puszczyńskiego (ur. w roku 1895 w Piotrkowie Trybunalskim). W jego skład wchodzili oficerowie Wojska Polskiego oraz piłsudczycy z Zagłębia Dąbrowskiego i Galicji. O polskich dywersantach nie przeczytacie w polskich podręcznikach do historii, dlatego odsyłam do wpisu na Wikipedii, pt. „Grupa Wawelber”.

Pamiętajmy, że  ci, którzy 94 lata temu mówili i dziś również mówią tak pięknie, że nie wolno dzielić, stoją w pierwszym rzędzie, by rozszarpać pamięć o naszej historii i zdezintegrować naszą regionalną wspólnotę.

Nieszczęściem dla Śląska był i jest nie sam geograficzno-historyczny fakt pogranicza. Gehenna zaczynała się wtedy, gdy ościenne siły uzbrojone w sprawny aparat państwowy zaczynały wykorzystywać Śląsk i Ślązaków – lud i krainę pogranicza, by zamiast łączyć – dzielił. Dobrze wiemy, jak te antagonizmy wnikały w głąb Śląska – do tego stopnia, że już nie tylko miasta i wioski, nie tylko sąsiedzi, ale nawet rodziny były podzielone, a bracia stawiali nieraz przeciw sobie w zbrojnej walce.

– ks. Tomasz Horak, Pogranicze, które nie dzieli, Gość Niedzielny, nr 41/1988, s. 3 i 7.

 

3 myśli nt. „III powstanie śląskie”

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s