Archiwa tagu: zlnś

Górnośląska scena polityczna


Po zamieszaniu związanym z oświadczeniem ZLNŚ zdaje się, że w prasie regionalnej sytuacja wyklarowała się. Redakcje zaczęły odróżniać różne nurty śląskiego ruchu regionalnego, choć warto zastanowić się czy Związek Ludności Narodowości Śląskiej reprezentuje jakiś nurt z racji, powiedzmy sobie szczerze, braków kadrowych i intelektualnych. Na potrzeby własne przygotowałem konfigurację ugrupowań politycznych na Górnym Śląsku, może komuś pomorze to „połapać się” w naszym górnośląskim politycznym galimatiasie.

Konfiguracja ugrupowań politycznych na Górnym Śląsku

Platforma Obywatelska – partia ogólnopolska, która nie podejmuje tematów kontrowersyjnych; typowa partia catch-all, formalnie opowiada się za zwiększeniem decentralizacji administracyjnej, jednak poza sferą retoryki nie idzie to w parze z realnymi działaniami; skupia zarówno osoby akcentujące swoje śląskie pochodzenie, jak i polskich nacjonalistów (Piotr Spyra); silne poparcie w zachodniej części Górnego Śląska (Woj. opolskie)

Polskie Stronnictwo Ludowe – podczas wyborów podkreślające swój regionalizm, skłonne do umieszczania na swoich listach kandydatów proautonomicznych (np. Rudolf Kołodziejczyk), jednak bez oficjalnych propozycji szerszej decentralizacji

Sojusz Lewicy Demokratycznej – utrzymuje silne poparcie w Zagłębiu Dąbrowskim, ale nie na Górnym Śląsku, czego nie dostrzegają polscy publicyści; partia o wyraźnych skłonnościach do centralizacji (likwidacja bardzo dobrze zorganizowanej Śląskiej Kasy Chorych)

Mniejszość Niemiecka – paradoksalnie czerpie spore zyski ze scentralizowanego status quo, skupiona w Woj. opolskim zdołała wypracować przy współpracy z PO znaczną pozycję, dlatego nie posługuje się hasłami decentralizacyjnymi; z racji oczywistych podkreśla różnorodność etniczno-kulturową Górnego Śląska

Prawo i Sprawiedliwość – ugrupowanie posługujące się dyskursem polskiego nacjonalizmu i centralizmu, przez co zraziło do siebie wielu rodowitych, o prawicowych poglądach, Ślązaków, którzy rozpoczęli exodus z jej szeregów (Alojzy Lysko, Lucjan Karasiewicz) lub zostali zmarginalizowani (Izabela Kloc)

Ruch Obywatelski „Polski Śląsk” – nacjonalistyczne i centralistyczne ugrupowanie widmo, przeżywa kryzys po wstąpieniu Piotra Spyry do Platformy Obywatelskiej; większa części działaczy zbliżona ideologicznie do Prawa i Sprawiedliwości odrzuca jednak koniunkturalizm lidera

Związek Górnośląski – stowarzyszenie politycznych emerytów, hegemon na górnośląskiej scenie politycznej w pierwszej połowie lat 90-tych, później zaczęło tracić poparcie, wobec czego działacze masowo przyjmowali legitymacje partii ogólnopolskich lub stawiali na ugrupowania o linii wyłącznie samorządowej; w ostatnich latach pogrążone w kryzysie programowym

Związek Ludności Narodowości Śląskiej – ugrupowanie kanapowe w stylu ROPŚ, obecne w przestrzeni debaty publicznej dzięki kontrowersyjnym oświadczeniom, o czym przekonaliśmy się ostatnio; brak zaplecza kadrowego i intelektualnego

Śląski Ruch Separatystyczny – ruch skupiający kolejny plankton; trudno pisać o ich linii programowej, gdyż istnieją tylko na naszej klasie, gdzie operują retoryką szowinizmu i hasłami żądającymi secesji Górnego Śląska

Ruch Autonomii Śląska – najważniejsze ugrupowanie śląskiego ruchu regionalnego o umiarkowanym programie, w którym pojawiają się hasła podkreślające kulturową różnorodność regionu; nadrzędnym celem jest autonomizacja regionalna Górnego Śląska w oparciu o tradycję autonomicznego Woj. śląskiego w II RP, jak i nowoczesną decentralizację zachodnioeuropejską; młode zasoby kadrowe (skupia zarówno rodowitych Ślązaków jak i Ślązaków pochodzących z pokolenia rodzin przyjezdnych) oraz potencjał intelektualny będą stanowić w przyszłości swoiste sprężyny wzrostu na górnośląskiej scenie politycznej